| |
Beste
allemaal,
Ik
had niet in de planning om jullie nog een mail te zenden.
Wat mij betreft had ik dat 'onderdeel' afgesloten. Maar
vandaag ontving ik een schrijven van het KWF, waarvan ik
toch wel behoorlijk onder de indruk was. In die brief werd
medegedeeld wat de hoogte was van de gift, die door jullie
allen tezamen bij elkaar is gebracht na het overlijden van
Erik. Natuurlijk lukt het mij niet om iedereen, die daaraan
bijgedragen heeft, daarvoor te bedanken, maar via deze mail
ik wil het jullie allen wel graag laten weten. Het KWF dankt
mij (en daarmee ook jullie) voor de gift van € 1.924,59.
Ik ben erg onder de indruk van dit mooie, royale bedrag.
Het zal waarschijnlijk een druppel op een gloeiende plaat
zijn, maar ik hoop toch, dat dit bedrag, direct of indirect,
bijdraagt aan een wereld zonder kanker.
Tevens
maak ik graag van de gelegenheid gebruik om jullie allen
(nogmaals) te bedanken voor het warme medeleven, dat wij
als gezin, in welke vorm dan ook, van jullie hebben mogen
ontvangen in de afgelopen 15 maanden. Erik was zelf ook
met regelmaat onder de indruk van de verschillende (en
enorm vele) blijken van medeleven. Ook was hij daarom
soms verdrietig, omdat hij dan besefte dat velen verdriet
om hem/ons hadden, maar waardeerde het wel.
Het
is een hele zware tijd geweest en ook de toekomst zal
niet makkelijk zijn, maar de wetenschap dat velen ons
willen helpen, wanneer wij dat nodig hebben, doet mij
erg goed en stelt gerust. Ik heb vertrouwen in de toekomst
en ga mijn best doen alle beloften aan Erik waar te maken.
Ik
hoop dat jullie, net als ons, het verlies van Erik ook
een plekje kunnen (gaan) geven en dat we samen die mooie
herinneringen aan Erik in stand kunnen houden tot in lengte
van dagen...
Bedankt!
Lian
|
Laatste bericht van Lian van 24 februari 2011:
Beste
allemaal,
Helaas
moet ik jullie melden, dat gisteravond rond 18.45 uur
Erik is overleden.
Erik
had de voorafgaande nacht een vrij onrustige nacht gehad
en gisterochtend rond 5 uur ging Erik's situatie hard
achteruit en belden mijn schoonouders (die bij Erik waakten)
dat ik ook beter kon komen. Vanaf ongeveer 6 tot circa
16 uur heb ik aan zijn bed gezeten, hoofdzakelijk hand
in hand. Heel vroeg in de ochtend had ik het idee, dat
hij een teken van herkenning gaf, maar in de loop van
de dag gaf hij steeds minder tekenen van nog enigszins
in ons midden te zijn.
Hij
ging in de loop van de dag heel langzaam achteruit en
het was moeilijk in te schatten hoe lang het nog zou duren.
Omdat ik de laatste dagen zoveel in het zh ben geweest,
vond ik het tijd worden weer eens met de kinderen samen
te eten en ze zelf in bed te stoppen. Dat laatste was
ik nog mee bezig, toen mijn moeder belde nog even samen
met mijn zwager naar Erik toe te gaan en of ik mee wilde.
Ik had nog veel te doen en dacht bij mijzelf, ik kan altijd
later op de avond nog even gaan. Uiteindelijk is Erik
even later al overleden en had het mij ook niet geholpen
als ik met mijn moeder mee gegaan zou zijn, ook dan was
ik te laat geweest.
Maar
het is goed zo. Ik heb al vele vele keren afscheid van
hem genomen en het blijft zo'n pijn en verdriet doen.
Ik heb hem gisteren bijna 10 uur gezien en aangesproken
en heb alles nog een keer weer gezegd, wat ik graag gezegd
wilde hebben... Hij heeft eindelijk zijn welverdiende
rust.
Ik
wens ook jullie veel sterkte om dit te verwerken.
Lian.
|
|
