Weer een nieuw jaar, dus allemaal een heel gezond en mooi fietsjaar, en gelijk een eerste activiteit. Zo’n 13 fietsers kwamen door de sneeuw naar Emst, iets meer dan vorig jaar toen er ook sneeuw lag maar het veel natter en kouder was. Deze editie mag ook best wel een beetje heroïsch worden genoemd, diepe sneeuw, harde sporen soms, valpartijen, sneeuwbuien en ook wel beetje kou.
Na vertrek werden er al snel twee groepen gevormd waar uw reporter ook eerst in zat maar naar de eerste bospaden werd al snel duidelijk dat het hard werken was door de soms diepe sneeuw. Jolanda ging bij Niersen richting huis, niet echt haar ding. Drie man bleven er achter samen en ik ging met Hans en Mark verder door het winter wonderland. Voorbij de Paalweg zagen we enkele fietsers van groep 1 ploeteren bij een beklimming, niet iedereen kwam probleemloos boven. Zeker Joey op zijn smalle bandjes had het lastig en koos iets verder ook voor de weg naar huis.
Wij gingen met acht glibberend en glijdend verder door het prachtige landschap en genoten volop toen ook de zon nog door kwam. Nadeel was dat het niet erg opschoot en de afgesproken tijd voor de oliebollen rap dichter bij kwam. Bas had het ook wel gehad en koos voor een kortere route naar de scouting en sloeg af. Nabij het Zandenbos werd door de overgeblevenen besloten een kortere weg naar de scouting te nemen, alleen was Niels nog even zoek, die stond foto’s te maken en nam de GPS route. Hij bleek later zelfs voor ons te rijden toen ook wij richting Epe gingen en het ook nog begon te sneeuwen. Samen met het opspattende smeltwater van het fietspad en natte sneeuw werden we toch nog weer nat en koud, voor Hans en Mark de welbekende druppel om in Tongeren af te slaan richting Vaassen. Met vier gingen we via de Dellen naar het scoutinggebouw van Buys Ballot waar de vrouw en zoon van Robert ons op stonden te wachten met oliebollen en warme chocolademelk. Ook groep 2 was er al met drie man en Louis die een rondje op de lange latten had gemaakt. Niels arriveerde iets later maar van Bas nog geen spoor te bekennen, na een belletje bleek hij toch nog een behoorlijk stukje weg. We hebben keurig op hem gewacht en zo zaten er toch nog zo’n tien man in het clubgebouw. Al met al weer een zeer geslaagde ochtend en dank aan de familie Leusink voor de organisatie en prima verzorging. Oh ja ….. Bas belde vrouwlief om hem op te halen en wij fietsten door de sneeuw naar huis.
Sander Pannekoek
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.