Gisola Emster Veldtoertocht 2018

Weekend Limburg 2018

Dag 3

We werden weer rond half zes door de terugkerende buren gewekt, de voetballers gingen tekeer met zang en getrommel alsof Nederland het WK had gewonnen. Je moest wel heel vast slapen wilde je hier niet wakker van worden, maar gelukkig was de storm vlotjes over en konden we nog een paar uurtjes slaap pakken. Bij het ontbijt werd er maar eens flink met de stoelen geschoven op de tegelvloer opdat ook zij wisten dat we wakker waren, of ze er veel van gemerkt hebben??? Verder weinig last van ze gehad en zelfs de barbecue werd uitgewisseld.

Niemand melde zich voor de route dus knutselde uw reporter nog ‘snel’ even iets leuks in elkaar. Er waren wel vele verzoeken, niet te zwaar, niet te ver, niet te veel bulten, ijsje. Alles werd niet ingewilligd en dat leverde een hele mooie route op over klimmetjes die we nog niet hadden gehad afgelopen dagen.

Eerst werd de processie bekeken die bij ons langs kwam en halt hield bij ons onderkomen om de voormalige eigenaar te eren met gezang en geweerschoten. Leuk om deze folklore eens weer te aanschouwen. Na het vertrek kwamen we een hele stoet oude brommers tegen, en dat ging de hele dag zo’n beetje door met dat geknetter in het Geuldal, er bleek een grote meeting te zijn in Klimmen. De tweede klim was de Couberg, een klim van naam maar zo bijzonder ook weer niet. Aansluitend de Brakkeberg af en weer omhoog naar Berg en Terblijt, langs de antiekmarkt in Bemelen waar Thirza het verschil niet zag met een rommelmarkt. Na de klim gaven Aart en Cora aan de laatsten te zijn en trapten we lekker verder totdat ik een tingeltje hoorde en Bertus melde in Sibbe te staan, wij waren inmiddels al een eind richting Noorbeek. Omdat de beentjes niet goed waren besliste Bertus zijn eigen rustige route terug te fietsen. Over mooie glooiende wegen ging het dus door naar Noorbeek en na een gemiste afslag bleek later Jan Dokter zoek, na een belletje stond hij ons in Slenaken weer op te wachten en werd daar de inwendige mens verzorgd. Sommigen werkten hier een complete maaltijd naar binnen, anderen een van de weinige stukken vlaai. Bertus had het trouwens beter voor elkaar met vlaai dan de lokale horeca, op twee terrassen was de aanwezige vlaai minimaal terwijl die hier toch zo gepromoot word.

Na de Slenakerberg stoven we bij Camirig, langs de ijsboer, omhoog het Vijlenerbos in en was het weer ieder voor zich op de 2.5km lange klim. Thirza ging tot het uiterste om uw reporter bij te halen en hing even als een dood vogeltje over het stuur maar reed het hele weekend super.

Vanuit Partij brak bij menigeen het zweet al weer uit toen de Gulperberg opdoemde, dit verdween weer toen we er rechts langs gingen. Er werd nog volop gebabbeld toen we in Gulpen plots linksaf de Gulperberg alsnog opstuurden, een hoop gekraak, gemopper en gevloek weerkaatste tussen de bomen en daalde neer op het Mariabeeld. Erg pittig, vooral het eerste stuk was de conclusie toen een ieder boven en weer bijgekomen was. Met nog een paar lusjes rondom Gulpen en de Fromberg werd deze dag afgesloten en kunnen we terugkijken op een prachtig en goed georganiseerd weekend.

Bertus bedankt voor de organisatie, Gertie voor de barbecue, alle anderen voor het prima gezelschap en bedankt voor het bedanken en trouw volgen van mijn achterwiel door het mooie Limburgse land. Heb met plezier een paar leuke routes voor jullie uitgezet.

Als een ding wel duidelijk was voor mij dit weekend, is dat je blij moet zijn dat je zo mag afzien op elke (zware) klim.

Sander Pannekoek

Bekijk hier de foto’s van dag 3

Dag 2

Na een prima ontbijt konden we ons opmaken voor een lange fietsdag, de route Top Tien Toeren werd in de gps geladen en de zakken van het shirt werden goed gevuld. Een mooie rustige aanloop in noordwestelijke richting over een glooiend parcours deed de beentjes goed. De eerste echte klim kwam nabij Geulle waar Bertus een lekke band moest vervangen. Via de hoogvlaktes ging het naar Berg waar we de Brakkeberg bedwongen. Op weg naar de Keuteberg een terras aangedaan, zelfde als vorig jaar, om weer op krachten te komen, helaas waren er slechts 5 stukken vlaai die gedeeld werden. Na de herstart begaf de ondersteuning van Aart het en ging hij terug naar Ransdaal, gelukkig was dat heel dicht bij. Wij konden gelijk de Keutenberg op en dat zorgde voor de nodige ongepaste opmerkingen. Langs ons vroegere onderkomen in Euverum nog een stukje Belgie aangedaan alvorens via de Epenerbaan en de toeristenweg het hoogste punt van Nederland opgezocht waar we met muziek werden ontvangen.

In Vijlen werden de magen weer gevuld voor het laatste zware deel met nog 6 pittige beklimmingen, enkele mannen haakten in Gulpen af vanwege wat lichamelijke ongemakken. Met een hoop gekraak en steeds verder zakkende snelheid werden de laatste hellingen bedwongen. Na nog een paar afhakers bleven we met acht over voor het laatste toetje, de Dode man, een zware klim die we allemaal fietsend boven kwamen al zag ik wel enkele mensen zigzaggend naar boven gaan.

Thuisgekomen werd er eerst wat vocht aangevuld en maakte Gertie een perfecte barbecue klaar waar flink wat van werd opgemaakt. Velen zullen morgen wat extra gewicht naar boven moeten torsen.
Sander

Bekijk hier de foto´s van dag 2

Dag 1

Met regenen vertrokken vanaf de Veluwe en droog aangekomen in het heuvelachtige zuiden, rond enen waren de meeste fietsers wel aanwezig voor de vlaai en koffie. De koelkast was afgeladen met vlees en bier maar eerst moest er gefietst worden. De reisleider had mij een route gestuurd en die werd in de gps geladen, dus we konden op pad. Een aantal ging op de brede banden maar het merendeel verkoos de racefiets. Na 5km hadden we al een eerste lekke band, gelukkig bleef het daarbij. Leuke route over leuke wegen met mooi uitzichten, niet iedereen kon daar evenveel van genieten tijdens een klim. De dode man nog maar even links laten liggen maar verder best nog wel pittige klimmetjes voor de wielen gehad. In Noorbeek werd een terras aangedaan en werden de eerste biertjes al verorberd. Na de herstart volgde gelijk een pittige klim en toen voelde die biertjes niet al te prettig meer. 😉 Nog een leuk slot aan de route gebreid en toen we weer bij ons onderkomen aankwamen stond het eten al klaar op het fornuis, met dank aan José. Het smaakte prima en geeft hoop ik voldoende energie voor morgen.

Sander Pannekoek

Bekijk hier de foto’s van dag 1

GP-de Ketting

Door Wim Brouwer.

Maandag 11 juni was het weer tijd voor de jaarlijkse regelmatigheidsrit. Zoals ieder jaar werd er weer gestart vanaf de atletiekbaan van Cialfo. Ondanks het prima fietsweer waren er maar 13 deelnemers, toch zo’n 10 minder dan voorgaande jaren. Jammer genoeg lieten de jeugdleden het allemaal afweten.

Voor diegene die het nog niet kennen; bij de regelmatigheidsrit geef je vooraf op met welke gemiddelde snelheid je de route denkt te rijden. Je krijgt een routebeschrijving, maar de afstand weet je niet. Ook is het niet toegestaan een Garmin of andere fietscomputer op je fiets te hebben tijdens de rit. Hoewel dit door een deelnemer niet helemaal goed was begrepen en deze zodoende met zijn fietscomputer de rit reed. Ondanks dat eindigde hij in de onderste regionen, dus wel of geen fietscomputer, het zegt niet alles. Gertie Tellegen had net als vorig jaar weer een route uitgestippeld en deze op een A4-tje afgedrukt voor de deelnemers. De rit ging via de Oranjeweg naar Gortel achterlangs Vaassen en via de Ramsbrugweg naar het kanaal. Daarvandaan via de Weteringdijk richting Oene en via de Oenerweg weer richting Cialfo. Een ritje van 37 km. Nadat na ongeveer 5 kwartier iedereen weer terug was en de gereden tijden in de computer waren gezet bleek dat op 3 deelnemers na iedereen een hoger gemiddelde had gereden dan op gegeven was. Was het het lekkere fietsweer, stond de wind goed of reed misschien toch niet iedereen voor zich maar in groepjes? Jan Dokter reed lek en kon daardoor een goede uitslag wel vergeten. Nadat er onder het genot van een kopje koffie was bij en nagepraat werden de prijzen uitgereikt. Er waren gezonde cadeaubonnen voor de nummers 1,2 en 3.

Hopelijk zijn er volgend jaar weer meer deelnemers en vooral weer jeugdleden. Deze wedstrijd wordt niet gewonnen door hard te rijden, maar regelmatig, dus in principe kan iedereen winnen.

PositieNaamVerschil
uu:mm:ss
+/-Opgegeven
gemiddelde
Gereden
gemiddelde
1Gertie Tellegen00:00:27-31,231,0
2Sander Pannekoek00:00:35-34,133,8
3Bert Keizer00:00:59+33,133,6
4Joost van Oosterhout00:01:09+32,633,2
5Rein Witteveen00:01:21+30,230,8
6Bas Huis in 't Veld00:01:26+31,532,2
7Erik Beekman00:01:35+32,032,7
8Jan van den Vlekkert00:01:58+30,931,8
9Natascha Doornebosch00:02:13+32,533,6
10Gert Bijsterbosch00:03:02+30,531,8
11Jurgen Kocken00:05:35+30,232,7
12Jan Dokter00:05:55-32,529,9
13Henri Nijboer00:07:15+27,229,9

Foto’s door Sander Pannekoek

Klimtijdrit

Door Henk Boeve

Onder een stralende zon en met een stevige oostenwind in de rug werd zondag de tweede onderlinge tijdrit voor leden van wielerclub “Houdt de Ketting Strak” uit Emst verreden. Deze tijdrit staat in de boeken als de “Klimtijdrit”. De start hiervan is op de Nieuwe Zuidweg nabij de Kamperweg en de finish boven op de Knobbel in ’t Harde.

En wie de jeugd heeft, heeft de toekomst is een belangrijk gezegde. En “Houdt de Ketting Strak” heeft een aantal geweldige jeugdleden die hun mannetje staan in het tijdrit rijden.

Zo werd de 16-jarige Stijn van Lohuizen winnaar met een gemiddelde van 42.6 km. Van Lohuizen noteerde een tijd van 11.32.34 over het heuvelachtige parcours van 8.2 km. Op de 2e plaats eindigde ook een jeugdlid, namelijk de 17-jarige Jelle ter Weeme met een tijd van 11.39.53. Als derde eindigde de winnaar van vorig jaar, Louis Boumeester, en zijn tijd was 11.45.78. Vorig jaar had hij een tijd nodig van 12.13.35.

Ook dit jaar konden de deelnemers vooraf opgeven met welk gemiddeld ze dachten deze klimtijdrit te rijden.
Zo had Sander Pannekoek vooraf opgegeven dat hij de tijdrit wilde afleggen met een gemiddelde van 36.7 km en uiteindelijk reed hij de rit met een gemiddelde van 37.5 km per uur en werd winnaar. Op de tweede plaats eindigde Jan van de Vlekkert en derde werd Jan Dokter. Alle deelnemers waren uiteindelijk sneller dan dat ze vooraf hadden opgegeven.

KLIMTIJDRIT FOTO’S

 

Gisola Tijdrit

Door Henk Boeve

Onder een stralende zon en weinig wind werd zondag de eerste onderlinge tijdrit verreden voor leden van wielerclub “Houdt de Ketting Strak” uit Emst.
Traditioneel is dit altijd de “Gisola” tijdrit in de omgeving van Niersen met als klap op de vuurpijl de beklimming van de “Hoge Duvel”. Het parcours moest 2 keer gereden worden. De totale afstand bedroeg 16.2 km

En wat was het spannend. Tussen winnaar Roberto van Goor en nummer twee, Jelle ter Weeme, zat slechts een verschil van ruim 1 seconde. Deze winst pakte van
Goor in de 1e ronde, want toen was hij 7 seconden sneller dan ter Weeme en ter Weeme kon dit verschil in de 2e niet helemaal goed maken en bleef dus steken op ruim 1 seconde. Winnaar van Goor zijn gemiddelde bedroeg 40.1 km/uur.
Als derde eindigde Gerrit Peters en hij had een achterstand op de winnaar van ruim 10 seconden. Bij de dames werd Thirza Gorkink winnaar.

Bij de 50+ werd de 62-jarige Wim Karman winnaar. Hij had een voorsprong van iets meer dan 30 seconden op Jan Dokter. Gezien zijn leeftijd (70) een geweldige prestatie van deze Epernaar. Derde werd in deze categorie Gert Bijsterbosch.

Ook konden de deelnemers voor aanvang opgeven met welk een gemiddelde ze deze tijdrit wilden afleggen. Dan moeten wel alle hulpmiddelen verwijderd worden, zoals teller etc.
Jan van de Vlekkert kwam hierbij als beste uit de bus. Vooraf gaf hij op dat hij dacht te rijden met een gemiddelde van 31.3 km, maar hij deed dit met een gemiddelde van 31.6 km en was daardoor 15 seconden te snel. Als tweede eindigde Sander Pannekoek. Zijn opgegeven snelheid bedroeg 35.2km per uur, maar dat werd 35.7 km. Net als winnaar van de Vlekkert te snel, 21 seconden. Jan Dokter gaf een gemiddelde op van 35.3 km en was zelfs 47 seconden te snel. Want hij reed met een gemiddelde van 36.3 km en goed voor plek drie.

Directeur Henry Nijboer van “Gisola” reikte onder het genot van een kop koffie de vele prijzen uit bij vakantiepark “de Bosrand” aan de Elspeterweg in Vaassen.

Klik op deze link voor de foto’s.

Wim en Nel Schakelaar

“Het bestuur heeft Wim en Nel Schakelaar door middel van een bos bloemen hartelijk bedankt voor het 15 jaar lang organiseren, samen met Henk en Tineke Boeve, van onze traditionele paasbrunch.

Inmiddels hebben we in de persoon van Harry Bolink een waardige opvolger gevonden voor Wim om de paasbrunch mede met Henk te gaan organiseren.”

 

Bert Albers

Paasrit

Zaterdagavond dacht ik nog dat het een verregende paasrit zou gaan worden, Maar het was droog zondagochtend dus enthousiast stapte ik weer eens op de racer richting Emst. Daar liep het langzaam maar zeker nog aardig vol en tikten we nog net de 25 deelnemers aan om 9.40 uur.

Dat het een gezellige rit moest worden met aangepast tempo dat was wel duidelijk en we vertrokken met z’n allen. De eerste en gelukkig enige lekke band kwam al ter hoogte van de Veluwse Bron. De route liep via modderige polderwegen richting de IJssel.  Door de modder en een regenbuitje kreeg het maar niet echt warm maar langs de IJssel ging het tempo omhoog en daarmee ook de lichaamstemperatuur. Het bleef grijs en nat, Pas voorbij Epe klaarde de lucht wat op en werd er nog flink tempo verhoogd richting de Loarkit. En de hele groep bleef bijeen, we kunnen het wel!

In de Loarkit was de paasbrunch al gestart en zagen we veel collega renners in vrijetijdskleding die toch het buffet niet wilden missen. Gezellig druk was het en de koffie, het brood en de eieren waren weer supervers en in overvloed aanwezig.

Niet al te veel leden durfden het op te nemen tegen Jelle ter Weeme die vorig jaar met overmacht de surplace wedstrijd won. Ook dit jaar was hij niet te verslaan.
1. Jelle ter Weeme  2. Bas Huis in t Veld  3. Henry Jacobs  4. Gerrit Peters 
De prijzenpot bestond uit diverse formaten choco-hazen, aangevuld met heerlijke taartjes. Net als al het lekkere brood zijn deze gesponsord door Marcel Commandeur. De eieren waren ook nu weer geleverd door José Lagerwey. Hartelijk bedankt sponsoren!

De zon meldde zich eindelijk, te laat, maar wel lekker tijdens de laatste kilometers richting huis.

Arend Stegeman

The Battle 18-3-2018

Twee weken geleden konden we nog schaatsen op natuurijs, vorige week konden we in de korte broek op de fiets springen, en vandaag werd de halve garderobe aangetrokken tegen de Siberisch koude omstandigheden. De Batlle stond op de kalender en gezien de omstandigheden viel de opkomst met 23 fietsers alleszins mee. Gezamenlijk ging het met het windje in de rug richting Gortel voor de start van ‘The Batlle’. Bij het Boshuis was er al consternatie, niet iedereen had de aankondigingsmail goed gelezen of de route in zijn GPS gezet. Het bestuur had bedacht om de route omgekeerd te rijden, echter … op één na schitterde het bestuur door afwezigheid om dit kenbaar te maken. Bij velen moest de route eerst nog geactiveerd, en wie neem vervolgens het voortouw.

Uw reporter vond het wel goed en reed rustig naar de start om de route op te pikken, nog geen idee wie er aan sloten maar verwachte een behoorlijke groep. We peddelden rustig voort en Gerrit schoof mij voorbij maar niemand had behoefte achter hem aan te gaan. Een kilometer of drie verder was ik iets naar achter gezakt en een blik naar achter leerde dat ik al bijna de laatste man was, in geen velden of wegen iemand te zien. Groep 1 was dit dus ….. zeven mannen en Jolanda.

Het tempo zat er lekker in en het parcours lag er prima bij, wel oppassen voor de bevroren sporen maar onheil bleef ons bespaard. Bij groep 2 bleek dit wel anders, hier duikelden er nog wel een paar af door onvoldoende afstand of wat dan ook. Misschien toch weer eens een cursus volgen.

Uw reporter had niet echt zijn dag maar kon de groep nog wel volgen en kreeg na verloop van tijd gezelschap van Robert. Ook de kop wisselde en dat gaf weer mogelijkheden om op bepaalde gedeeltes aan te sluiten. En zo kon je als laatste man ook zo maar weer kopman worden toen er een afslag werd gemist. De groep bleef mooi bij elkaar en waar uw reporter halverwege betere benen kreeg zakte Robert steeds verder naar achteren maar werd er regelmatig keurig op hem gewacht.

Of het de vermoeidheid was of de oude oogjes weet ik niet maar op het eind was er wat vaker twijfel over de route of werd er verkeerd afgeslagen. Eenmaal was men afgeleid door een drietal grote edelherten die schrokken en wegrenden en de mannen die wilden volgen. Een foto was er niet gemaakt, en ik zat net te ver weg ….. mooi was het wel.

Weer bij het Boshuis aangekomen zat de route er op, althans …… richting Emst mochten we nog vol tegen de koude wind in trappen. En dat voelt na zo’n rit niet lekker. Bij de Musketiers zaten drie man ons op te wachten, zij hadden vanaf Niersen de kortste weg terug genomen en zaten al aan de warme koffie. Ook wij lieten ons de koffie en appeltaart goed smaken en konden weer op krachten komen. Toen we vertrokken arriveerde wat nog resteerde van groep 2, met vermoeide gezichten ploften ook die neer op een stoel voor een warm bakkie.

Ondanks de koude omstandigheden weer een geslaagde ochtend vond ieder.

Sander Pannekoek

Bekijk hier meer foto’s van deze rit.

Nieuwjaarsreceptie

Na vele jaren v.d. Schepop werd de nieuwjaarsreceptie dit keer noodgedwongen aan de overkant van de hoofdweg in Emst gehouden, bij “de Musketiers’. En de zaal liep behoorlijk vol met leden en aanhang van onze club om elkaar de hand te schudden voor weer een mooi fietsjaar.

De voorzitter verwees iedereen nog even het laatste clubblad door te lezen voor een mooi jaaroverzicht, hij wilde het kort houden. Redacteur Sander Pannekoek werd nog even in het zonnetje gezet en bedankt voor het jarenlang maken van dit prachtige blad.

Albert Dokter kreeg voor zijn 25 jarig lidmaatschap het bekende zilveren fietsertje aangeboden.

Het was een mooi jaar met de nodige hoogtepunten met tot slot nog de sportprijs ‘heel Epe beweegt’ voor de Gisola Emster Veldtoertocht. Een mooi afscheidscadeau voor de aftredende commissievoorzitter Hermen Jan van Petersen. Door de club werd hem hiervoor als dank nog het erelidmaatschap en een mooie fotocollage aangeboden welke was gemaakt door Sander Pannekoek.

Nieuw dit jaar was een trui voor de toerkampioen van 2017, en die eerste titel ging naar Gertie Tellegen die daar behoorlijk mee in zijn nopjes was.

Clubkampioen van 2017 Louis Boumeester kreeg vervolgens zijn kampioenstrui uitgereikt door de voorzitter.

Na de huldiging waren er nog wat dankwoorden en kon er geproost worden op een mooi fietsjaar.

 

Meer foto’s kun je hier bekijken

Heel Epe Beweegt-prijs 2017

Yes!     We have it!

 

Bijgekomen van de feestvreugde kunnen we je mededelen dat de Gisola Emster Veld ToerTocht de prijs “Heel Epe Beweegt” heeft gewonnen.

Een fantastisch resultaat, niet alleen voor onze vereniging, maar natuurlijk ook voor alle vrijwilligers die aan dit resultaat hebben bijgedragen.

In het bijzonder voor ons lid Henk Boeve die onze tocht heeft voorgedragen en ooit begonnen is met de organisatie van de tocht

En natuurlijk last but not least voor onze Hermen Jan van Petersen die 14 jaar lang deze tocht perfect heeft georganiseerd.

Wat een fantastische beloning voor deze prestatie en wat een prachtig afscheidscadeau voor deze organisator.

Groet.

Bert Albers

 

De “Gisola Emster Veldtoertocht” heeft 273 van de 516 stemmen gekregen die zijn uitgebracht op de Heel Epe Beweegt-prijs. Samen met de jurywaardering kwam dit op een eindscore uit van 40,46%.

Oudere berichten «