Bekijk hier meer foto’s

Zondag 8 maart stond een MTB rit elders op de kalender, dat werd Arnhem – Schaarsbergen dit keer. Niet te ver, mooie routes en ook nog eens mooi fietsweer ook. Negen fietsers melden zich op de startlocatie en konden eerst aan de koffie of thee waar René voor had gezorgd.

Routes werden geladen en op naar de eerste route, die van Arnhem en die staan ook keurig aangegeven middels bordjes. Mooie slingers en op en neer door de bossen met af en toe een recht stuk om bij te komen, prachtig fietsen hier was al snel de conclusie. Voor velen onbekend terrein en toch zo dicht bij huis. De een verteerde het beter dan de ander maar ook in eigen tempo kwam een ieder uiteindelijk weer samen om een volgende trail aan te vallen. Na de Arnhem route deden we die van Schaarsbergen en daar zaten nog meer slingers in dan de eerste. Ook de vermoeidheid begon te tellen maar iedereen maakte de route af en genoot van de omgeving en de zon.

Na afloop ging een enkeling naar huis maar de rest ging nog even herstellen bij het Pannekoekhuis en verbaasde zich over de keuze aldaar. Het ging er in als een ……… Pannekoek ja.

Prachtige ochtend weer gehad en  dank voor het gezelschap.

Sander Pannekoek

Bekijk hier de foto’s

Zaterdag 10 januari hield wielervereniging “Houdt De Ketting Strak” uit Emst haar traditionele nieuwjaarsreceptie bij Forellenkwekerij ’t Smallert te Emst. Onder het genot van een hapje en een drankje hield voorzitter Bert Albers zijn traditionele toespraak voor de talrijke aanwezigen leden met hun partners.
Twee leden werden gehuldigd als jubilarissen. Jan van de Vlekkert uit Epe en Gerrit van der Haar uit Emst zijn inmiddels al 40 jaar lid. Zij kregen als dank een mooi boeket bloemen.
Ook werd de Tourkampioen over 2025 gehuldigd. Natascha Doornebosch is de terechte kampioene en ontving zowel een boeket bloemen als een prachtige kampioenstrui. Doornebosch is het eerste vrouwelijke lid binnen Houdt de Ketting Strak die dit kampioenschap won.

“Houdt De Ketting Strak” (HDKS) is een bloeiende vereniging die inmiddels 46 jaar bestaat. Zij organiseert vele activiteiten voor haar leden. Ritten op de racefiets, ritten met een gravelbike, ritten met een atb en virtuele ritten met een hometrainer. Voorzitter Albers had ook een geweldig nieuwtje te vertellen. Op zaterdag 5 september zal voor het eerst een grote Gravel Bike Toertocht voor deelnemers uit heel Nederland worden georganiseerd met de prachtige naam “Wild op Wielen Graveltoertocht”. Gravelen is de laatste jaren enorm populair geworden onder de fietsliefhebbers. De start en finish zal zijn bij sportpark ’t Hanendarp van voetbalvereniging Emst aan de Hanendorperweg 83 in Emst.

Tekst: Henk Boeve
Foto’s: Sander Pannekoek

Bekijk hier de foto’s

Weer een nieuw jaar, dus allemaal een heel gezond en mooi fietsjaar, en gelijk een eerste activiteit. Zo’n 13 fietsers kwamen door de sneeuw naar Emst, iets meer dan vorig jaar toen er ook sneeuw lag maar het veel natter en kouder was. Deze editie mag ook best wel een beetje heroïsch worden genoemd, diepe sneeuw, harde sporen soms, valpartijen, sneeuwbuien en ook wel beetje kou.

Na vertrek werden er al snel twee groepen gevormd waar uw reporter ook eerst in zat maar naar de eerste bospaden werd al snel duidelijk dat het hard werken was door de soms diepe sneeuw. Jolanda ging bij Niersen richting huis, niet echt haar ding. Drie man bleven er achter samen en ik ging met Hans en Mark verder door het winter wonderland. Voorbij de Paalweg zagen we enkele fietsers van groep 1 ploeteren bij een beklimming, niet iedereen kwam probleemloos boven. Zeker Joey op zijn smalle bandjes had het lastig en koos iets verder ook voor de weg naar huis.

Wij gingen met acht glibberend en glijdend verder door het prachtige landschap en genoten volop toen ook de zon nog door kwam. Nadeel was dat het niet erg opschoot en de afgesproken tijd voor de oliebollen rap dichter bij kwam. Bas had het ook wel gehad en koos voor een kortere route naar de scouting en sloeg af.  Nabij het Zandenbos werd door de overgeblevenen besloten een kortere weg naar de scouting te nemen, alleen was Niels nog even zoek, die stond foto’s te maken en nam de GPS route. Hij bleek later zelfs voor ons te rijden toen ook wij richting Epe gingen en het ook nog begon te sneeuwen. Samen met het opspattende smeltwater van het fietspad en natte sneeuw werden we toch nog weer nat en koud, voor Hans en Mark de welbekende druppel om in Tongeren af te slaan richting Vaassen. Met vier gingen we via de Dellen naar het scoutinggebouw van Buys Ballot waar de vrouw en zoon van Robert ons op stonden te wachten met oliebollen en warme chocolademelk. Ook groep 2 was er al met drie man en Louis die een rondje op de lange latten had gemaakt. Niels arriveerde iets later maar van Bas nog geen spoor te bekennen, na een belletje bleek hij toch nog een behoorlijk stukje weg. We hebben keurig op hem gewacht en zo zaten er toch nog zo’n tien man in het clubgebouw. Al met al weer een zeer geslaagde ochtend en dank aan de familie Leusink voor de organisatie en prima verzorging. Oh ja ….. Bas belde vrouwlief om hem op te halen en wij fietsten door de sneeuw naar huis.

Sander Pannekoek

Bekijk hier de foto’s

De opkomst was niet al te groot maar daarom niet minder gezellig, en leerzaam.

Vanaf Emst gezamenlijk naar Epe waar we bij MTB club Epe een MTB clinic zouden krijgen van Annemiek van Loon, daar aangekomen droeg zij het stokje over aan Ella van der Veen van de MTB club, bijgestaan door Timo van Dam, Marcel Vos en Annemiek.

Begonnen werd met het checken van elkaars fiets en of de helm goed zat, vervolgens wat uitleg en behendigheidsoefeningen. Zoals zoveel mogelijk wasknijpers verzamelen die ieder fietser aan zijn shirt had vastgemaakt, maar dan binnen een vierkantje van 10 bij 10 meter. Kleine rondjes rijden, slalommen en meer van dat soort oefeningen.

Nadat we dit onder de knie hadden gingen we het aangelegde bikeparc op. Een leuke baan met diverse hoogte verschillen en mooie bochten. Door het natte gras waren sommige bochten en klimmetjes lastig en dat maakte de uitdaging nog iets groter. En de instructeurs gooiden ondertussen her en der nog wat obstakels op het parcours om het nog iets leuker te maken. Als afsluiter maakten we nog een aantal grotere rondjes over het bikeparc en mochten we ons uitleven.

Vervolgen ging het samen met de instructeurs naar het clubgebouw van ponyclub WET waar Henk, Harrie en Maarten de snert van ter Weele voor ons hadden warm gemaakt. En dat ging er in als ……

Het was weer een geslaagde en leerzame ochtend die ook nog smakelijk werd afgesloten.

Sander Pannekoek