Zilveren Sigaret 14-9-2019

2e Joost van Oosterhout – 1e Stijn van Lohuizen – 3e Peter van Grootheest
Meer foto’s kun je hier bekijken

Zaterdag 14 september werd de Zilveren Sigaret onder ideale omstandigheden verreden, lekkere temperatuur en weinig wind. Dat was ook meteen de oorzaak dat het wel wat drukker was met andere natuurgenieters op het parcours tussen Gortel, Vaassen en Niersen. 21 Fietsers stonden er aan de start om dit rondje 2x af te leggen voor een toptijd of op een juist gemiddelde. Ieder had zo zijn eigen tactiek of ging gewoon zo hard mogelijk van start. De verkeersregelaars zorgden voor een vlotte ronding bij de kruisingen en toeschouwers onderweg en bij start finish moedigden de fietsers aan. Nadat iedereen gefinisht was gingen we samen naar de parkeerplaats bij Roseboom voor een heerlijk ijsje. De jury had de nodige moeite om de uitslag in de computer te krijgen maar kwam na lang wachten met de juiste cijfers naar buiten. En toen bleek da Stijn van Lohuizen de snelste tijd had gereden en tevens het oude parcoursrecord van Theo Brons uit 1992 met 20 sec. had verbroken. Tweede werd Joost van Oosterhoud en derde Peter van Grootheest.

Bij de regelmatigheidsrit bleek Robert Leusink het beste zijn opgegeven tijd te hebben benaderd en hij is hiermee ook de nieuwe toerkampioen van 2019. Marcel Commandeur werd tweede en Gert Bijsterbosch derde. Voor alle winnaars was er een prijsje en voor alle deelnemers een potje heerlijke honing van onze sponsor Willie van Essen. Al met al weer een geslaagde rit.
Sander Pannekoek

Tijdrit

Positie
Alg.
Naam 1e ronde 2 ronde Eindtijd Gereden
gemiddelde
1 Stijn van Lohuizen 00:23:39,86 00:23:57,45 00:47:37,31 40,6
2 Joost van Oosterhout 00:24:37,30 00:25:02,66 00:49:39,96 38,9
3 Peter van Grootheest 00:25:41,23 00:25:31,60 00:51:12,83 37,7
4 Jelle Langevoort 00:25:08,17 00:26:07,82 00:51:15,99 37,7
5 Gerrit Peters 00:25:32,51 00:25:50,64 00:51:23,15 37,6
6 Chris Ronde 00:26:33,43 00:27:11,79 00:53:45,22 35,9
7 André van Deelen 00:27:01,53 00:27:39,97 00:54:41,50 35,3
8 Wim Karman 00:26:57,68 00:27:53,82 00:54:51,50 35,2
9 Gert Bijsterbosch 00:27:10,53 00:27:43,71 00:54:54,24 35,2
10 Sander Pannekoek 00:27:36,32 00:27:47,25 00:55:23,57 34,9
11 Bert Keizer 00:27:49,05 00:27:48,64 00:55:37,69 34,7
12 Jan Dokter 00:28:22,00 00:28:24,56 00:56:46,56 34,0
13 Robert Leusink 00:27:25,94 00:29:31,65 00:56:57,59 33,9
14 Natascha Doornebosch 00:29:22,99 00:29:22,04 00:58:45,03 32,9
15 Marcel Commandeur 00:29:28,31 00:29:21,14 00:58:49,45 32,8
16 Gertie Tellegen 00:29:34,03 00:31:22,34 01:00:56,37 31,7
17 Bas Huis in ‘t Veld 00:30:22,94 00:30:48,12 01:01:11,06 31,6
18 Conny van Bennekom 00:31:47,90 00:30:24,29 01:02:12,19 31,1
19 Berend Veerman 00:30:12,77 00:32:06,59 01:02:19,36 31,0

Regelmatigheid

Positie Naam Verschil
uu:mm:ss
+/- Opgegeven
gemiddelde
Gereden
gemiddelde
1 Robert Leusink 00:00:22 + 33,7 33,9
2 Marcel Commandeur 00:00:26 + 32,6 32,8
3 Gert Bijsterbosch 00:00:27 + 34,9 35,2
4 Berend Veerman 00:00:59 31,5 31,0
5 Bas Huis in ‘t Veld 00:01:20 + 30,9 31,6
6 Gertie Tellegen 00:01:23 + 31,0 31,7
7 Jan Dokter 00:01:35 35,0 34,0
8 Conny van Bennekom 00:02:01 32,1 31,1
9 Sander Pannekoek 00:02:38 + 33,3 34,9
10 Menno Kuipers 00:02:58 + 27,8 29,0
11 Tessa Kuipers-Bijl 00:05:30 + 29,1 31,7

sep 08

Bart Kamphuisrit 8-9-2019

2e Robert Leusink – 1e Gerrit Peters – 3e Sander Pannekoek
Foto’s kunt u hier bekijken

Gerrit Peters is winnaar geworden van de Bart Kamphuis rit voor leden van wielerclub Houdt de Ketting Strak uit Emst. Als tweede eindigde Robert Leusink en derde werd Sander Pannekoek Bij de Bart Kamphuis rit moeten alle tellers en telefoons ingeleverd worden bij de jury, want voor de deelnemers is de afstand onbekend. Wel moet vooraf gezegd worden met welk een gemiddelde ze de Bart Kamphuis willen fietsen. Achteraf werd de afstand bekend gemaakt. Winnaar Peters had opgegeven dat hij wilde fietsen met een gemiddelde snelheid van 34.0 km. Bij de finish bleek dat Peters iets te langzaam gefietst had, namelijk 17 seconden. Een bijzonder knappe prestatie. De als tweede geëindigde Robert Leusink was daar en tegen te snel, namelijk 31 seconden. Leusink had een gemiddelde opgegeven van 32.8 km. Uiteindelijk legde zij het parcours af met een gemiddelde van 33.0 km. Sander Pannekoek, de nummer drie, dacht de route te fietsen met een gemiddelde van 32.2 km, maar was uiteindelijk 59 seconden te langzaam, want zijn werkelijk gemiddelde was 31.9 km. Start en finish was dit jaar bij de Emsterie aan de Hoofdweg in Emst en daar werd onder het genot van een kop koffie met gebak ook de uitslag bekend gemaakt. Ieder jaar wordt deze regelmatigheidsrit georganiseerd door Houdt de Ketting Strak ter ere van de in 2000 overleden Bart Kamphuis, één van de oprichters van de wielerclub.

Positie Naam Verschil
uu:mm:ss
+/- Opgegeven
gemiddelde
Gereden
gemiddelde
1 Gerrit Peters 00:00:17 34,0 33,9
2 Robert Leusink 00:00:31 + 32,8 33,0
3 Sander Pannekoek 00:00:59 32,2 31,9
4 Jurgen Kocken 00:01:06 + 31,1 31,4
5 Gertie Tellegen 00:01:12 + 30,3 30,6
6 Bas Huis in ‘t Veld 00:01:38 + 30,5 30,9
7 Chris Ronde 00:01:47 + 31,9 32,4
8 Harrie Gorkink 00:02:03 + 29,9 30,4
9 Jelle Langevoort 00:02:39 + 32,0 32,8
10 Thirza Gorkink 00:02:57 + 30,5 31,3
11 Jelle ter Weeme 00:03:01 + 32,0 32,9
12 Menno Kuipers 00:04:12 + 29,4 30,5
13 Tessa Kuipers-Bijl 00:04:18 + 29,4 30,5
14 Jaap Fleming 00:04:38 + 26,7 27,7
15 Louis Boumeester 00:04:38 + 30,0 31,2
16 Jan Dokter 00:04:39 + 30,0 31,2
17 Bertus van den Burg 00:12:02 30,6 27,7

aug 30

Weekend Limburg 2019

15 HDKS leden streken dit jaar neer in Limburg, op de oude en vertrouwde locatie in Ransdaal. Minder leden dan andere jaren, waarschijnlijk doordat het dit jaar het laatste weekend van augustus was – de locatie was in het normale weekeinde eind juni helaas al bezet. Wij dachten dat ze elk jaar de processie speciaal voor HDKS organiseerden, maar het bleef nu stil zondagochtend- bij navraag bleek dat de processie elk jaar op de laatste zondag in juni is om de beschermheilige van de mijnwerkers te eren, en dus niet zoals sommigen dachten ter ere van ons bezoek aan het pittoreske Ransdaal.
Prachtig weer, mooie routes zoals altijd dankzij Sander, en lekker eten: BBQ weer geregeld door Gertie. Bertus alles weer georganiseerd – hoe hij het telkens voor elkaar krijgt om alles voor zo weinig geld geregeld te krijgen is ons allen een raadsel.
Geen onvertogen woord is er gevallen in het gehele weekend: mensen namen uit zichzelf het initiatief om te koken, schoon te maken, extra boodschappen te doen etcetera. Top! Iedereen beklom de heuvels in zijn eigen tempo, en wachtte zonder morren boven op elkaar. Wim sloot nog wel eens de rij en onderging de plagerijen van ondergetekende gemoedelijk – hij liet zich niet gek maken – eigen tempo is het beste tempo. Gerrit begon de meeste klimmetjes achteraan, maar reed telkens iedereen in sneltreinvaart voorbij, met zelfs het geluid van een trein dankzij z’n Zipps. Alleen Aart hield hem bij, geholpen door zijn electrische bidon. Natascha was meestal als derde boven – sterk werk! Tessa maakte zich het hele weekend wat zorgen over de Keutenberg, en omdat je het beste voor het laatst moet bewaren, hebben we die als laatste klim genomen op zondagmiddag – maar Tessa ging soepeltjes omhoog – OK, redelijk soepeltjes dan. Afgesloten met (veel!) friet bij de stationrestauratie vlakbij. Ook Tirza reageerde met een sportief lachje op onze plagerijen tijdens de friet – ik ben verzocht om daar in dit stukje niet inhoudelijk over uit te weiden:-)
Tijdens verschillende momenten kwam het gemis van Henri Nijboer nog ter sprake – we hebben zijn gevloek tijdens de steilste klimmetjes gemist, maar vooral ook zijn grappen en hoe hij telkens leven in de brouwerij wist te brengen.
Al met al een heel mooi weekend. Fietsen, praten, lachen, ijsje, colaatje, biertje, eten, nog wat meer praten en lachen, tukje doen, dan weer fietsen etcetera. We hebben meteen maar het laatste weekend van juni 2020 alvast weer gereserveerd. Ik kijk er nu alweer naar uit!

André van Deelen


Bekijk hier de foto’s van dag 1

Bekijk hier de foto’s van dag 2

Bekijk hier de foto’s van dag 3

jul 16

Ronde van Epe

11 juli stond de Ronde van Epe op de kalender. Voor ‘onze ‘ Jelle sowieso een bijzondere wedstrijd. Op eigen terrein van start om jezelf te meten met anderen. Jelle’s eerste ronde van Epe! De spanning bij de start in beeld, geur en geluid is altijd hetzelfde; gespannen koppen met hier en daar een concentratiegeeuwtje, de geur van sportbalsems en de speaker die maar doorratelt begeleid door het getik van de schoenplaatjes op de verharding. En Jelle stond ertussen. Niet met een gespannen bekkie want Jelle lacht (bijna) altijd. Jelle is altijd blij als hij mag fietsen. Zijn trainingsmaten hebben hem afgelopen jaar regelmatig ingehaald. Jelle op de fiets naar Zwolle, zijn maatjes in de bus. Want Jelle is echt altíjd blij als hij mag fietsen.

Jelle heeft lang op de BMX gereden net als zijn vader. Toen klopte hij aan bij de mountainbiketrainingen van HDKS, met de MTB van zijn vader. Hij bleek een tovenaar op de fiets. Bij de trainingen komt hij je in een ellenlange wheely voorbij, met weer een brede grijns op zijn gezicht. Hij deed samen met zijn jeugdmaatjes mee aan de clubwedstrijden en werd in 2018 met gemak clubkampioen. Kleine mannekes worden groot. Om zichzelf meer uit te dagen werd hij naast lid van HDKS ook lid van De Adelaar in Apeldoorn. En zo stond hij aan de start in Epe. Na vier ronden ontsnapte Jelle want Jelle houdt van fietsen. Hij vindt het niet erg om mijn zijn kop vol in de wind te rijden. Er springt een mannetje met hem mee, Kevin van der Horst, een marathonschaatser. Eentje die het dus lang vol kan houden. Dat doet ook Jelle. Zijn trainingsmaatje Chris Ronde ziet Jelle 44 ronden voorbij razen. Dat lijkt saai maar is retespannend. Want 44 keer vraagt Chris zich af of Jelle nog steeds kop rijdt als hij weer langs zal komen. Dat is 44 keer het geval. De twee laatste ronde zijn het spannendst. Dan moet je niet te weinig doen, anders haalt het peleton je in. Je moet ook niet teveel doen, anders gaat Kevin er met de winst van door. We weten inmiddels allemaal hoe het afliep, met een paar centimeter won Jelle de sprint. Onze Jelle!!

Posbankrit

Foto’s

Zondag 7 juli stond de traditionele Posbankrit weer op het programma. Bij aankomst in Emst blijkt de animo voor deze rit weer behoorlijk groot, getuige een vol Willy van Essenplein.

Na het openingswoord van onze penningmeester Jurgen, wordt er vertrokken richting Posbank.
Een blik achterom leert ons dat groep 1 uit zo’n twintig liefhebbers bestaat en  Louis en Menno rijden ons, via de net opnieuw met grind ingestrooide wegen, richting Vaassen.

Tot aan Hotel de Valk blijft het erg onrustig in de groep, gaten, onrust en tempowisselingen maken het in combinatie met een tocht dwars door Apeldoorn niet voor iedereen prettig.

Nadat we groep 2 inhalen vindt er een schifting plaats, een enkeling besluit bij groep 2 aan te sluiten en een viertal besluit zijn eigen tempo te gaan rijden.

Via Hoenderloo gaat het in hoog tempo richting Deelen. Vlak voor de kop van Deelen verdwijnt de één na de ander snel van kop en wordt Andre er met een lange kopbeurt ingeluisd, waardoor hij op het pukkeltje op Deelen genadeloos gelost wordt. Maar sociaal als groep 1 is, er wordt gewacht.

Daarna maken de klimmers zich op voor het echte werk van de dag en nestelen de snelle lichte mannen zich op kop. In hoog tempo worden de Emmapyramide, de Zijpenberg en de Posbank klim genomen.  Wat opvalt is dat Youngster Jelle Langevoort goed mee omhooggaat in het groepje der favorieten. Ook Joost, die de groep bij Ugchelen had laten lopen, heeft het gat met de groep dichtgeknald en meldt zich weer in de voorste gelederen. Robert, trainend voor de Mont Ventoux pakt de klim vanuit de Steeg er nog even extra bij, uitslover.

Wanneer een ieder hijgend en puffend boven is gekomen, wordt het Paviljoen opgezocht.

Genietend van een  bak koffie met een heerlijk stuk appelgebak zien we ook groep 2 binnen druppelen. Wat opvalt is dat die groep volledig uit elkaar gereden is.  Ook hier is tijdens de beklimming dus flink aan de boom geschud.

Nadat de serveersters gillend gek geworden zijn van de chaos die HDKS veroorzaakt, worden de bidons weer gevuld en maakt een ieder zich op voor een terugweg met wind tegen.

Chris, die het stuk gebak dat overbleef mocht verorberen, maakt zijn belofte waar en zet zich op kop van de groep in de afdaling van de Lange Juffer. Met snelheden van ruim boven de 60 is het dalen snel voorbij en wordt er via de weilanden van Leuvenheim en Brummen koers gezet richting Zutphen.

Dat de wind op kop staat, mag de pret niet drukken, want een aantal sterke mannen blijft het tempo gewoon rond de 38-40 km/u houden. Bij Brummen pech voor Chris, de snelspanner in zijn voorwiel breekt tijdens het rijden af.
Gelukkig weet hij zonder verder schade tot stilstand te komen, maar zijn rit zit er hier op.

Via Apeldoorn komen we uiteindelijk weer in Vaassen, waar de groep zich opsplitst. Wij rijden nog naar Rozeboom om af te sluiten met ijs en daarna kunnen de beentjes op de bank en kan de TV aan voor ploegentijdrit die Jumbo Visma op magistrale wijze weet te winnen.

Al met al weer een mooie zondag waar we volop hebben kunnen genieten van onze sport.

Hans Peters

Oudere berichten «

» Nieuwere berichten